Boushra Podcast: Faith and Medicine

أنا كنت بعمل doctor show اسمه "لحظات حرجة"، وكنت بعمل فيه دور طبيبة، والمنتج كان أمريكي. بما إننا اتكلمنا عن نظرة الغرب أو الأجانب في حاجات ومعتقدات هم مش بيؤمنوا بيها زينا، حضرتك اتكلمت عن جزئية مهمة قوي: الإيمان.

فكرة إن احنا نؤمن إن ربنا هو الشافي، وإن احنا أسباب، يعني ربنا بيجعلنا أسباب والتوفيق من عند الله. احنا متعودين كدكاترة في مصر نقول إن شاء الله. الدكتور بيقول للمريض إن شاء الله، يعني: طب هو هيخف يا دكتور؟ إن شاء الله.

فالمنتج الأمريكي ده مش فاهم ثقافتنا، ومش فاهم ليه بنلحق جملة إن شاء الله قبل أي رد على المريض ده واحنا بنمثل. فقال stop، ليه بتقولوا إن شاء الله؟ أنا عايز الموضوع يبقى مرتبط بشطارة الطبيب، يعني الرك على شطارة الدكتور، وشيلوا الـ line بتاع إن شاء الله.

فطبعا أنا خدته على جنب أقنع الـ mindset بتاعه، أو أقنع الفكر بتاعه، إن ده جزء من ثقافتنا. هو الموضوع لا هو تدين زائد ولا هو متجر. بالظبط.

وفي فرق بين إن أنا أقول هو ربنا اللي هيشفي، وبين إن أنا ماعملش اللي عليّ. ما هو أنا ما ينفعش أكون أول مرة مثلا أعمل العملية دي، مش فاهم فيها، مش عارف مضاعفاتها، وأقول ربنا. لا، ما أنا كده قصّرت. فده غلط طبعا.

احنا لازم نفرق ما بين الشقين: ما بين إن الدكتور بيعمل اللي عليه، وما بين إن ربنا هو اللي بيشفي. دي حاجة ودي حاجة تانية. وفي أمريكا برضو مش كله ماشي بالواحد زائد واحد، لا، في ناس كتير في أمريكا برضو بيربطوا الموضوع بالطريقة دي.

هذا النص مُستخرج تلقائياً من الفيديو وقد يحتوي على أخطاء لغوية.

我当时在拍一部医疗剧,叫《危急时刻》,我在里面演一位女医生,制片人是美国人。既然我们谈到了西方人或者外国人怎么看待一些他们并不像我们这样相信的事情和信念,您刚才提到了一个非常重要的点:信仰。

就是我们相信真主才是治愈者,而我们只是原因、只是手段,也就是说真主让我们成为原因,成功来自真主。我们在埃及做医生的习惯说"如果真主意愿"。医生对病人说"如果真主意愿",比如:大夫,他会好吗?如果真主意愿。

这位美国制片人不理解我们的文化,也不理解为什么我们演戏的时候,每次回答病人都要加上一句"如果真主意愿"。他就说 stop,你们为什么老说"如果真主意愿"?我希望这件事跟医生的本事挂钩,也就是要突出医生的水平,把"如果真主意愿"这句台词去掉。

所以我当然把他拉到一边,去说服他的 mindset,说服他的想法,让他明白这是我们文化的一部分。这件事既不是过度的宗教化,也不是拿它做买卖。完全正确。

但是我说治愈来自真主,和我没有尽到自己的本分,这两者是有区别的。我不能说这是我第一次做这个手术,我并不懂它,也不知道它的并发症,然后我说交给真主。不行,那样我就是失职了。这当然是错的。

我们必须把两方面分清楚:一方面是医生尽到自己的本分,另一方面是真主才是治愈者。这是一回事,那是另一回事。而且在美国也一样,并不是所有事情都是一加一那么简单,不是的,在美国也有很多人是这样看待这件事的。

本文字由视频音频自动生成并从阿拉伯语翻译，可能包含错误。

Я снималась в медицинском сериале под названием «Критические моменты», играла там врача, а продюсер был американец. Раз уж мы заговорили о том, как Запад или иностранцы смотрят на вещи и убеждения, в которые они не верят так, как мы, вы затронули очень важный момент: веру.

Мысль о том, что мы верим: исцеляет Бог, а мы лишь средство, то есть Бог делает нас средством, а успех идет от Него. Мы, врачи в Египте, привыкли говорить «если Бог даст». Врач говорит пациенту «если Бог даст», то есть: доктор, а он поправится? Если Бог даст.

И этот американский продюсер не понимал нашу культуру и не понимал, почему мы добавляем фразу «если Бог даст» к любому ответу пациенту, когда играем. И он сказал: stop, почему вы говорите «если Бог даст»? Я хочу, чтобы все было связано с мастерством врача, то есть чтобы упор был на умение доктора, а реплику про «если Бог даст» уберите.

Я, конечно, отвела его в сторону, чтобы убедить его mindset, убедить его образ мышления, что это часть нашей культуры. Это ни чрезмерная религиозность, ни какая-то торговля. Именно так.

И есть разница между тем, чтобы сказать, что исцеляет Бог, и тем, чтобы не сделать то, что зависит от меня. Ведь не может быть так, что я, например, впервые делаю эту операцию, не разбираюсь в ней, не знаю ее осложнений, и говорю: Бог поможет. Нет, так я допустил упущение. Это, конечно, неправильно.

Мы должны различать две стороны: врач делает то, что от него зависит, и Бог тот, кто исцеляет. Это одно, а это другое. И в Америке тоже не все сводится к один плюс один, нет, там тоже очень много людей, которые смотрят на это точно так же.

Текст создан автоматически по аудиодорожке видео и переведён с арабского, возможны ошибки.

Je tournais une série médicale qui s'appelait «Moments critiques», j'y jouais une doctoresse, et le producteur était américain. Puisqu'on parlait du regard de l'Occident, ou des étrangers, sur des choses et des croyances auxquelles ils n'adhèrent pas comme nous, vous avez évoqué un point très important: la foi.

L'idée que nous croyons que c'est Dieu qui guérit, et que nous ne sommes que des moyens, c'est à dire que Dieu fait de nous des moyens et que la réussite vient de Lui. Nous, les médecins en Égypte, nous avons l'habitude de dire «si Dieu le veut». Le médecin dit au patient «si Dieu le veut», genre: docteur, est ce qu'il va guérir? Si Dieu le veut.

Ce producteur américain ne comprenait pas notre culture, et ne comprenait pas pourquoi on ajoutait la phrase «si Dieu le veut» à chaque réponse donnée au patient, pendant qu'on jouait. Alors il a dit stop, pourquoi vous dites «si Dieu le veut»? Je veux que ça soit lié au talent du médecin, c'est à dire qu'on insiste sur la compétence du docteur, et enlevez la réplique «si Dieu le veut».

Alors bien sûr, je l'ai pris à part pour convaincre son mindset, pour convaincre sa façon de penser, que ça fait partie de notre culture. Ce n'est ni de la religiosité excessive, ni un commerce. Exactement.

Et il y a une différence entre dire que c'est Dieu qui va guérir, et ne pas faire ce qui m'incombe. Parce que je ne peux pas faire cette opération pour la première fois, sans vraiment la maîtriser, sans connaître ses complications, et dire ensuite: Dieu s'en occupe. Non, là j'ai failli à mon devoir. Ça, c'est faux, évidemment.

Nous devons faire la distinction entre les deux volets: le médecin fait ce qui lui revient, et c'est Dieu qui guérit. C'est une chose, et ça c'en est une autre. Et en Amérique non plus, tout ne marche pas en un plus un, non, il y a beaucoup de gens en Amérique qui voient les choses exactement de cette façon.

Texte généré automatiquement à partir de l'audio de la vidéo et traduit de l'arabe, il peut contenir des erreurs.

Ich habe eine Arztserie gedreht, die hieß "Kritische Momente", und ich habe darin eine Ärztin gespielt, und der Produzent war Amerikaner. Da wir gerade über den Blick des Westens oder der Ausländer auf Dinge und Überzeugungen gesprochen haben, an die sie nicht so glauben wie wir: Sie haben einen sehr wichtigen Punkt angesprochen, den Glauben.

Die Vorstellung, dass wir glauben, dass Gott der Heilende ist und wir nur das Mittel sind, das heißt, Gott macht uns zum Mittel, und das Gelingen kommt von Gott. Wir Ärzte in Ägypten sind es gewohnt zu sagen: so Gott will. Der Arzt sagt zum Patienten "so Gott will", also: Herr Doktor, wird er wieder gesund? So Gott will.

Dieser amerikanische Produzent hat unsere Kultur nicht verstanden und nicht verstanden, warum wir beim Spielen den Satz "so Gott will" an jede Antwort an den Patienten anhängen. Also sagte er: stop, warum sagt ihr "so Gott will"? Ich will, dass die Sache mit dem Können des Arztes verbunden ist, also legt den Schwerpunkt auf das Können des Arztes, und streicht die Zeile mit "so Gott will".

Natürlich habe ich ihn dann zur Seite genommen, um sein mindset zu überzeugen, seine Denkweise zu überzeugen, dass das ein Teil unserer Kultur ist. Das ist weder übertriebene Frömmigkeit noch ein Geschäft. Ganz genau.

Und es ist ein Unterschied, ob ich sage, Gott ist es, der heilt, oder ob ich meinen Teil nicht tue. Es geht doch nicht, dass ich diese Operation zum Beispiel zum ersten Mal mache, sie nicht wirklich verstehe, ihre Komplikationen nicht kenne, und dann sage: Gott wird schon. Nein, dann habe ich versagt. Das ist natürlich falsch.

Wir müssen die beiden Seiten auseinanderhalten: dass der Arzt seinen Teil tut, und dass Gott derjenige ist, der heilt. Das ist das eine, und das ist etwas anderes. Und in Amerika läuft auch nicht alles nach eins plus eins, nein, es gibt auch dort sehr viele Menschen, die die Sache genauso sehen.

Automatisch aus der Tonspur des Videos erstellt und aus dem Arabischen übersetzt, kann Fehler enthalten.

Stavo girando una serie medica che si chiamava "Momenti critici", e ci interpretavo una dottoressa, e il produttore era americano. Visto che abbiamo parlato di come l'Occidente, o gli stranieri, guardano a cose e credenze in cui non credono come noi, lei ha toccato un punto molto importante: la fede.

L'idea che noi crediamo che sia Dio a guarire, e che noi siamo solo il mezzo, cioè Dio ci rende un mezzo e il buon esito viene da Lui. Noi medici in Egitto siamo abituati a dire "se Dio vuole". Il medico dice al paziente "se Dio vuole", tipo: dottore, guarirà? Se Dio vuole.

Questo produttore americano non capiva la nostra cultura e non capiva perché attaccassimo la frase "se Dio vuole" a ogni risposta data al paziente, mentre recitavamo. Così ha detto stop, perché dite "se Dio vuole"? Voglio che la cosa sia legata alla bravura del medico, cioè puntate sulla bravura del dottore, e togliete la battuta del "se Dio vuole".

Quindi naturalmente l'ho preso da parte per convincere il suo mindset, per convincere il suo modo di pensare, che questo fa parte della nostra cultura. Non è né religiosità eccessiva né un affare commerciale. Esattamente.

E c'è differenza tra dire che è Dio a guarire e non fare la mia parte. Perché non può essere che sia la prima volta che faccio questo intervento, che non lo capisca davvero, che non ne conosca le complicanze, e poi dica: ci pensa Dio. No, così sono io ad aver mancato. Questo ovviamente è sbagliato.

Dobbiamo distinguere tra le due parti: che il medico faccia la sua parte, e che sia Dio a guarire. Questa è una cosa e quella è un'altra. E anche in America non funziona tutto a uno più uno, no, ci sono tantissime persone in America che vedono la cosa esattamente allo stesso modo.

Generato automaticamente dall'audio del video e tradotto dall'arabo, può contenere errori.