Endothelial Corneal Transplant (DSAEK) in a Young Child: The Mother's Story

أي دكتور زرع قرنية ما يحبش يزرع قرنية في طفل.

بسم الله الرحمن الرحيم. النهاردة عندنا حالة من ضمن الحالات اللي بتبقى مزعجة لأي دكتور زرع قرنية. أي دكتور زرع قرنية ما يحبش يزرع قرنية في طفل، ولكن بنبقى مضطرين لده في السن الصغير ده.

طب ليه مضطرين؟ لأن السن الصغير ده لازم الطفل يشوف نظر كويس قبل ما يوصل سن 8 سنين، اللي هو نهاية تطور العقل مع العين. لو ما شافش كويس قبل الوقت ده يبتدي يحصل كسل في العين غير قادر للإصلاح بعد كده. فبنضطر، على الرغم من مخاطر زرع القرنية في الأطفال، إن إحنا نزرعها في الوقت ده.

البنوتة الأمورة دي كان عندها إصابات كتيرة تعانيها، وكان الهدف بتاعنا إن إحنا نعمل زرع قرنية بأقل ما يمكن من مخاطر الرفض. فعملنا نوع من أنواع زرع القرنية اللي اسمه DSAEK، وده زرع البطانة للقرنية بطريقة تثبيت القرنية بالهواء. وده أقل في الرفض بكتير من زرع القرنية الكاملة بالخيوط.

طيب إيه اللي خلاني أختار ده؟ وإيه المهم في الحالة دي اللي خلاني أتكلم عليها بالذات؟ لأن عندنا في الطفلة كان عندنا مشاكل داخل عدسة العين ومشاكل في القزحية بتعوق جدًا تثبيت القرنية البطانية. فكان الآمن ليا كجراح إن أنا أختار الزرع الكلي مع خطورة الرفض، ولكن اخترنا الأصعب اللي هو الزرع البطاني مع صعوبة الحالة.

وربنا الحمد لله وفقنا وقدرنا نوصل لتحسن كبير في النظر وتحسن حتى في شكل العين. القرنية ابتدت تنور بدل ما كان لونها أبيض.

طبعًا ده ما حصلش بسهولة، العملية كانت صعبة جدًا. وبعد العملية طبعًا طفلة مش هتعرف تنام كويس على ضهرها عشان القرنية المزروعة تلزق، فدخلنا تاني نزود غاز. وأمها ما شاء الله عليها كانت متعاونة جدًا ومتفهمة ده وواخدة بالها منها. فالحمد لله لما دخلنا تاني القرنية لزقت بعد حقن الغاز المرة التانية، والحمد لله أمورها دلوقتي تمام والنظر ابتدى يتحسن ما شاء الله.

عايزك تقوليلي إيه التجربة بتاعتك، وإيه اللي كان مخوفك، وإيه اللي حصل بعد العملية.

خوفت إن هي مثلًا ممكن ما أعرفش أتعامل معاها في القرنية، بس الحمد لله هي كانت متعاونة معايا يعني، ما شاء الله. وكنت خايفة إنها برضو ما تشوفش بيها، وكنت خايفة إنها تبقى كده على طول. الحمد لله، الأمورة كانت كويسة جدًا. ربنا سبحانه وتعالى.

هذا النص مُستخرج تلقائياً من الفيديو وقد يحتوي على أخطاء لغوية.

没有一个做角膜移植的医生愿意给孩子做角膜移植。

奉真主之名。今天我们有一个病例，属于让任何角膜移植医生都感到棘手的那类病例。任何做角膜移植的医生都不愿意给孩子做移植，但在这么小的年龄，我们不得不做。

为什么不得不做呢？因为在这么小的年龄，孩子必须在满8岁之前看得清楚，8岁是大脑与眼睛共同发育的终点。如果在这个时间之前看不清楚，就会开始出现弱视，之后就无法矫正了。所以尽管儿童角膜移植有风险，我们还是不得不在这个时候做。

这个可爱的小女孩当时有很多问题在折磨着她，我们的目标是做一台排斥风险尽可能小的角膜移植。所以我们做了一种叫做 DSAEK 的角膜移植，也就是移植角膜的内皮层，用空气把角膜贴附固定。这种方式的排斥反应比带缝线的全层角膜移植要少得多。

那么是什么让我选择了这种方式？这个病例中有什么重要的地方，让我特别要讲一讲它？因为这个孩子的眼内晶状体有问题，虹膜也有问题，这些都非常妨碍内皮角膜的贴附固定。所以作为外科医生，对我来说安全的做法本应是选择全层移植，承担排斥的风险，但我们还是选了更难的那条路，也就是内皮移植，再加上这个病例本身的难度。

感谢真主，我们的主让我们成功了，视力得到了很大的改善，甚至眼睛的外观也改善了。角膜开始变亮变清，不再是原来那种白色。

当然这一切来得并不容易，手术非常困难。手术之后，孩子当然没办法好好地平躺着睡，好让移植的角膜贴附上去，所以我们又进去补了一次气。她妈妈真是了不起，非常配合，也很理解这一点，把她照顾得很好。感谢真主，我们第二次进去打气之后，角膜就贴上了。感谢真主，她现在一切都好，视力也开始改善了。

我想请你说说你的经历，当时有什么让你担心的，手术之后又发生了什么。

我当时害怕，比如说，我可能不知道该怎么照顾她的角膜。但感谢真主，她很配合我。我也害怕她用这只眼睛看不见，害怕她会一直这样下去。感谢真主，感谢真主，这个小宝贝一直都很好。赞美我们的主。

本文字由视频音频自动生成并从阿拉伯语翻译，可能包含错误。

Ни один хирург, который делает пересадку роговицы, не любит делать пересадку ребёнку.

С именем Бога. Сегодня у нас случай из тех, которые тревожат любого хирурга по пересадке роговицы. Ни один такой хирург не любит делать пересадку ребёнку, но в таком раннем возрасте мы вынуждены на это идти.

А почему вынуждены? Потому что в этом раннем возрасте ребёнок должен хорошо видеть до того, как ему исполнится 8 лет, это конец развития связи мозга с глазом. Если он не будет хорошо видеть до этого времени, начнёт развиваться ленивый глаз, который потом уже не исправить. Поэтому, несмотря на риски пересадки роговицы у детей, мы вынуждены делать её именно в это время.

У этой милой девочки было много проблем, от которых она страдала, и нашей целью было сделать пересадку роговицы с минимально возможным риском отторжения. Поэтому мы сделали вид пересадки роговицы, который называется DSAEK, это пересадка эндотелия роговицы с фиксацией роговицы воздухом. Отторжение при этом бывает намного реже, чем при полной пересадке роговицы со швами.

Так что же заставило меня выбрать этот вариант? И что важного в этом случае, из-за чего я говорю о нём особо? Потому что у этого ребёнка были проблемы внутри хрусталика глаза и проблемы с радужкой, которые очень мешают фиксации эндотелиальной роговицы. Безопаснее для меня как для хирурга было бы выбрать полную пересадку, с риском отторжения, но мы выбрали более сложный путь, то есть эндотелиальную пересадку, при всей сложности случая.

И слава Богу, Господь дал нам успех, и мы смогли добиться большого улучшения зрения и даже улучшения внешнего вида глаза. Роговица начала светлеть вместо прежнего белого цвета.

Конечно, это далось нелегко, операция была очень трудной. А после операции, понятно, ребёнок не сможет нормально спать на спине, чтобы пересаженная роговица прилегла, поэтому мы зашли ещё раз и добавили газ. А её мама, дай Бог ей здоровья, была очень отзывчивой, всё понимала и внимательно за ней следила. И слава Богу, когда мы зашли второй раз, роговица прилегла после второго введения газа. И слава Богу, сейчас у неё всё хорошо, и зрение начало улучшаться.

Я хочу, чтобы вы рассказали, каким был ваш опыт, что вас пугало и что было после операции.

Я боялась, что, например, не сумею справляться с ней из-за роговицы. Но, слава Богу, она была со мной послушной. И ещё я боялась, что она не будет видеть этим глазом, боялась, что она так и останется навсегда. Слава Богу, слава Богу, малышка чувствует себя очень хорошо. Хвала Господу.

Текст создан автоматически по аудиодорожке видео и переведён с арабского, возможны ошибки.

Aucun chirurgien qui fait des greffes de cornée n'aime greffer une cornée chez un enfant.

Au nom de Dieu. Aujourd'hui nous avons un cas qui fait partie des cas éprouvants pour tout chirurgien de greffe de cornée. Aucun chirurgien de greffe de cornée n'aime greffer chez un enfant, mais à cet âge si jeune, nous y sommes obligés.

Et pourquoi y sommes-nous obligés ? Parce qu'à cet âge, l'enfant doit bien voir avant d'atteindre l'âge de 8 ans, qui est la fin du développement du cerveau avec l'oeil. S'il ne voit pas bien avant ce moment, une amblyopie commence à s'installer et elle ne pourra plus être corrigée par la suite. Donc, malgré les risques de la greffe de cornée chez l'enfant, nous sommes obligés de la faire à ce moment-là.

Cette adorable petite fille avait beaucoup de problèmes dont elle souffrait, et notre objectif était de faire une greffe de cornée avec le moins de risque de rejet possible. Nous avons donc fait un type de greffe de cornée qui s'appelle DSAEK, c'est la greffe de l'endothélium de la cornée, avec fixation de la cornée par de l'air. Le rejet y est beaucoup moins fréquent qu'avec une greffe de cornée complète avec des fils.

Alors, qu'est-ce qui m'a fait choisir cette technique ? Et qu'y a-t-il d'important dans ce cas pour que j'en parle en particulier ? Parce que chez cette enfant, nous avions des problèmes à l'intérieur du cristallin et des problèmes au niveau de l'iris, qui gênent énormément la fixation de la cornée endothéliale. Le plus sûr pour moi en tant que chirurgien aurait été de choisir la greffe totale, avec le risque de rejet, mais nous avons choisi le plus difficile, c'est à dire la greffe endothéliale, avec toute la difficulté du cas.

Et Dieu merci, notre Seigneur nous a accordé la réussite et nous avons pu obtenir une grande amélioration de la vision, et même une amélioration de l'aspect de l'oeil. La cornée a commencé à s'éclaircir, alors qu'elle était blanche.

Bien sûr, cela ne s'est pas fait facilement, l'opération a été très difficile. Et après l'opération, évidemment, une enfant ne peut pas bien dormir sur le dos pour que la cornée greffée adhère, alors nous sommes retournés au bloc pour remettre du gaz. Et sa maman, que Dieu la bénisse, a été très coopérante, elle a bien compris tout cela et elle a bien veillé sur elle. Dieu merci, quand nous sommes retournés au bloc, la cornée a adhéré après la deuxième injection de gaz, et Dieu merci elle va bien maintenant et la vision a commencé à s'améliorer.

J'aimerais que vous me racontiez votre expérience, ce qui vous faisait peur et ce qui s'est passé après l'opération.

J'avais peur, par exemple, de ne pas savoir m'occuper d'elle avec cette cornée. Mais Dieu merci, elle a été coopérante avec moi. J'avais peur aussi qu'elle ne voie pas avec cet oeil, et j'avais peur qu'elle reste comme ça pour toujours. Dieu merci, Dieu merci, la petite va très bien. Loué soit notre Seigneur.

Texte généré automatiquement à partir de l'audio de la vidéo et traduit de l'arabe, il peut contenir des erreurs.

Kein Hornhauttransplantations-Chirurg macht gern eine Hornhauttransplantation bei einem Kind.

Im Namen Gottes. Heute haben wir einen Fall, der zu den Fällen gehört, die für jeden Hornhauttransplantations-Chirurgen belastend sind. Kein Chirurg macht gern eine Transplantation bei einem Kind, aber in diesem jungen Alter sind wir dazu gezwungen.

Und warum sind wir dazu gezwungen? Weil das Kind in diesem jungen Alter gut sehen muss, bevor es das Alter von 8 Jahren erreicht, das ist das Ende der Entwicklung des Gehirns zusammen mit dem Auge. Wenn es vor dieser Zeit nicht gut sieht, entsteht eine Schwachsichtigkeit, die danach nicht mehr korrigierbar ist. Deshalb sind wir gezwungen, trotz der Risiken einer Hornhauttransplantation bei Kindern, sie zu diesem Zeitpunkt durchzuführen.

Dieses süße kleine Mädchen hatte viele Probleme, unter denen es litt, und unser Ziel war es, eine Hornhauttransplantation mit dem geringstmöglichen Abstoßungsrisiko zu machen. Wir haben also eine Form der Hornhauttransplantation gemacht, die DSAEK heißt, das ist die Transplantation des Endothels der Hornhaut, wobei die Hornhaut mit Luft angelegt und fixiert wird. Die Abstoßung ist dabei viel seltener als bei einer kompletten Hornhauttransplantation mit Fäden.

Und was hat mich dazu gebracht, das zu wählen? Und was ist das Wichtige an diesem Fall, weshalb ich gerade darüber spreche? Weil wir bei diesem Kind Probleme innerhalb der Augenlinse und Probleme an der Iris hatten, die das Anlegen der endothelialen Hornhaut sehr stark erschweren. Das Sichere für mich als Chirurg wäre gewesen, die komplette Transplantation zu wählen, mit dem Abstoßungsrisiko, aber wir haben das Schwierigere gewählt, nämlich die endotheliale Transplantation, bei aller Schwierigkeit des Falles.

Und Gott sei Dank hat unser Herr es gelingen lassen, und wir konnten eine große Verbesserung des Sehens erreichen, und sogar eine Verbesserung des Aussehens des Auges. Die Hornhaut fing an, klar zu werden, statt dass sie weiß war.

Natürlich ist das nicht leicht gewesen, die Operation war sehr schwierig. Und nach der Operation kann ein Kind natürlich nicht gut auf dem Rücken schlafen, damit die transplantierte Hornhaut anliegt, also sind wir noch einmal hinein, um Gas nachzugeben. Und ihre Mutter, Gott segne sie, war sehr kooperativ, hat das verstanden und gut auf sie aufgepasst. Gott sei Dank hat die Hornhaut, als wir noch einmal hineingegangen sind, nach der zweiten Gasinjektion angelegen, und Gott sei Dank geht es ihr jetzt gut und das Sehen hat angefangen, sich zu verbessern.

Ich möchte, dass Sie mir erzählen, wie Ihre Erfahrung war, was Ihnen Angst gemacht hat und was nach der Operation passiert ist.

Ich hatte Angst, dass ich zum Beispiel nicht weiß, wie ich mit ihr wegen der Hornhaut umgehen soll. Aber Gott sei Dank hat sie gut mitgemacht. Ich hatte auch Angst, dass sie damit nicht sieht, und ich hatte Angst, dass sie für immer so bleibt. Gott sei Dank, Gott sei Dank, der Kleinen ging es sehr gut. Gelobt sei unser Herr.

Automatisch aus der Tonspur des Videos erstellt und aus dem Arabischen übersetzt, kann Fehler enthalten.

Nessun chirurgo che fa trapianti di cornea ama fare un trapianto di cornea a un bambino.

Nel nome di Dio. Oggi abbiamo un caso che rientra tra i casi che mettono a disagio qualsiasi chirurgo di trapianti di cornea. Nessun chirurgo ama fare un trapianto a un bambino, ma a questa età così piccola siamo costretti.

E perché siamo costretti? Perché a questa età il bambino deve vedere bene prima di arrivare agli 8 anni, che è la fine dello sviluppo del cervello insieme all'occhio. Se non vede bene prima di quel momento, comincia a formarsi un occhio pigro che poi non è più correggibile. Quindi, nonostante i rischi del trapianto di cornea nei bambini, siamo costretti a farlo in questo periodo.

Questa bambina adorabile aveva molti problemi di cui soffriva, e il nostro obiettivo era fare un trapianto di cornea con il minor rischio di rigetto possibile. Abbiamo quindi fatto un tipo di trapianto di cornea che si chiama DSAEK, cioè il trapianto dell'endotelio della cornea, fissando la cornea con l'aria. Il rigetto qui è molto meno frequente che con il trapianto di cornea completo con i punti.

E allora, cosa mi ha fatto scegliere questa tecnica? E qual è la cosa importante in questo caso che mi fa parlarne in particolare? Perché in questa bambina avevamo problemi all'interno del cristallino e problemi all'iride, che ostacolano moltissimo il fissaggio della cornea endoteliale. La scelta sicura per me come chirurgo sarebbe stata il trapianto totale, con il rischio di rigetto, ma abbiamo scelto la strada più difficile, cioè il trapianto endoteliale, con tutta la difficoltà del caso.

E grazie a Dio il Signore ci ha dato successo e siamo riusciti ad arrivare a un grande miglioramento della vista, e anche a un miglioramento dell'aspetto dell'occhio. La cornea ha cominciato a schiarirsi, invece di essere bianca com'era.

Naturalmente questo non è successo facilmente, l'intervento è stato molto difficile. E dopo l'intervento, ovviamente, una bambina non riesce a dormire bene sulla schiena perché la cornea trapiantata aderisca, quindi siamo rientrati per aggiungere del gas. E la sua mamma, che Dio la benedica, è stata molto collaborativa, ha capito bene la cosa e si è presa cura di lei. Grazie a Dio, quando siamo rientrati la cornea ha aderito dopo la seconda iniezione di gas, e grazie a Dio adesso sta bene e la vista ha cominciato a migliorare.

Vorrei che mi raccontasse qual è stata la sua esperienza, che cosa la spaventava e che cosa è successo dopo l'intervento.

Avevo paura, per esempio, di non essere capace di gestirla con la cornea. Ma grazie a Dio lei è stata collaborativa con me. E avevo paura anche che non ci vedesse, e avevo paura che rimanesse così per sempre. Grazie a Dio, grazie a Dio, la piccola è stata benissimo. Sia lodato il Signore.

Generato automaticamente dall'audio del video e tradotto dall'arabo, può contenere errori.