Belief and Science in Corneal Surgery: A Full Conversation

أنا كنت بعمل Doctors Show اسمه لحظات حرجة، وكنت بعمل فيه دور طبيبة، والمنتج كان أمريكي. بما إننا اتكلمنا عن نظرة الغرب أو الأجانب في حاجات ومعتقدات هم مش بيؤمنوا بيها زينا، حضرتك اتكلمت عن جزئية مهمة قوي: الإيمان، فكرة إن احنا نؤمن إن ربنا هو الشافي وإن احنا أسباب. يعني ربنا بيجعلنا أسباب، والتوفيق من عند الله.

احنا متعودين كدكاترة في مصر نقول إن شاء الله. الدكتور بيقول للمريض إن شاء الله، يعني: طب هو هيخف يا دكتور؟ إن شاء الله. فكان المنتج الأمريكي ده مش فاهم ثقافتنا، ومش فاهم ليه بنلحق جملة إن شاء الله قبل أي رد على المريض، ده واحنا بنمثل. فقال stop، ليه بتقولوا إن شاء الله؟ أنا عايز الموضوع يبقى مرتبط بشطارة الطبيب، يعني الرك على شطارة الدكتور، وشيلوا الline بتاع إن شاء الله.

فطبعا أنا أخدته على جنب أقنع الmindset بتاعه، أو أقنع الفكر بتاعه، إن ده جزء من ثقافتنا. هو الموضوع لا هو تدين زائد ولا هو متجر. بالظبط.

فيه فرق بين إن أنا أقول هو ربنا اللي هيشفي وإن أنا ما أعملش اللي عليا. ما هو ما ينفعش أكون أول مرة مثلا أعمل العملية دي، مش فاهم فيها، مش عارف مضاعفاتها، وأقول ربنا. لا، ما أنا كده قصرت، فده غلط طبعا.

احنا لازم نفرق ما بين الشقين: ما بين إن الدكتور بيعمل اللي عليه، وما بين إن ربنا هو اللي بيشفي. دي حاجة ودي حاجة تانية. وفي أمريكا برضو، يعني مش كله ماشي بالواحد زائد واحد. لا، في ناس كتير في أمريكا برضو بيربطوا الموضوع بالطريقة دي.

هذا النص مُستخرج تلقائياً من الفيديو وقد يحتوي على أخطاء لغوية.

我当时在拍一部医疗剧,叫《危急时刻》,我在里面演一位女医生,制片人是美国人。既然我们聊到西方人或者外国人怎么看待一些他们不像我们那样相信的事情和观念,您刚才提到了一个非常重要的点:信仰,就是我们相信真主才是治愈者,我们只是媒介。也就是说,真主让我们成为媒介,而成功来自真主。

我们在埃及当医生,习惯说愿主保佑。医生对病人说愿主保佑,比如:医生,他会好起来吗?愿主保佑。所以这位美国制片人不理解我们的文化,不明白为什么我们在回答病人之前总要加上愿主保佑这句话,而且这还是在演戏。他说停,你们为什么老说愿主保佑?我希望这件事跟医生的水平挂钩,也就是重点放在医生有多厉害,把愿主保佑那句台词去掉。

当然我就把他拉到一边,去说服他的mindset,或者说服他的想法,让他明白这是我们文化的一部分。这既不是过度的虔诚,也不是做买卖。完全正确。

我说真主是治愈者,和我不尽我该尽的本分,这是两回事。比如说,我不能第一次做这台手术,对它一知半解,不清楚它的并发症,然后就说交给真主。不行,这样我就是失职了,这当然是错的。

我们必须区分这两个方面:医生尽他该尽的本分,和真主才是治愈者。这是一回事,那是另一回事。在美国也一样,并不是所有事情都是一加一等于二。不,美国也有很多人是这样看待这件事的。

本文字由视频音频自动生成并从阿拉伯语翻译，可能包含错误。

Я снималась в медицинском сериале под названием «Критические моменты», играла там врача, а продюсер был американец. Раз уж мы заговорили о том, как Запад или иностранцы смотрят на вещи и убеждения, в которые они не верят так, как мы, вы затронули очень важный момент: веру, идею о том, что мы верим, что исцеляет Бог, а мы только средство. То есть Бог делает нас средством, а успех от Бога.

Мы, врачи в Египте, привыкли говорить «если Бог даст». Врач говорит пациенту «если Бог даст», например: доктор, он поправится? Если Бог даст. И вот этот американский продюсер не понимал нашу культуру и не понимал, почему мы добавляем фразу «если Бог даст» перед любым ответом пациенту, и это при том, что мы играем. Он сказал: стоп, почему вы говорите «если Бог даст»? Я хочу, чтобы это было связано с мастерством врача, то есть сделайте упор на то, какой врач умелый, и уберите реплику «если Бог даст».

Я, конечно, отвела его в сторону, чтобы убедить его mindset, или убедить его образ мыслей, что это часть нашей культуры. Тут дело не в излишней религиозности и не в торговле. Именно так.

Есть разница между тем, чтобы сказать, что исцеляет Бог, и тем, чтобы не делать то, что должен я. Ведь нельзя, чтобы я, скажем, впервые делал эту операцию, не разбирался в ней, не знал ее осложнений, и говорил: на все воля Божья. Нет, так я не выполнил свой долг, и это, конечно, неправильно.

Мы должны различать две стороны: врач делает то, что должен, а исцеляет Бог. Это одно, а то другое. И в Америке тоже, я хочу сказать, не все сводится к тому, что один плюс один. Нет, в Америке тоже очень много людей, которые смотрят на это так же.

Текст создан автоматически по аудиодорожке видео и переведён с арабского, возможны ошибки.

Je tournais une série médicale qui s'appelait Moments critiques, j'y jouais une médecin, et le producteur était américain. Puisqu'on parlait du regard de l'Occident ou des étrangers sur des choses et des croyances auxquelles ils n'adhèrent pas comme nous, vous avez évoqué un point très important : la foi, l'idée que nous croyons que c'est Dieu qui guérit et que nous ne sommes que des moyens. C'est à dire que Dieu fait de nous des moyens, et la réussite vient de Dieu.

Nous, les médecins en Égypte, nous avons l'habitude de dire si Dieu le veut. Le médecin dit au patient si Dieu le veut, du genre : docteur, il va guérir ? Si Dieu le veut. Donc ce producteur américain ne comprenait pas notre culture, et ne comprenait pas pourquoi on ajoutait la phrase si Dieu le veut avant chaque réponse au patient, et ça, alors qu'on est en train de jouer. Il a dit stop, pourquoi vous dites si Dieu le veut ? Je veux que ça soit lié au talent du médecin, c'est à dire mettez l'accent sur la compétence du médecin, et enlevez la réplique si Dieu le veut.

Alors bien sûr je l'ai pris à part pour convaincre son mindset, ou convaincre sa façon de penser, que ça fait partie de notre culture. Ce n'est ni de la religiosité excessive ni un commerce. Exactement.

Il y a une différence entre dire que c'est Dieu qui va guérir et ne pas faire ce que je dois faire. Parce qu'il n'est pas acceptable que je fasse cette opération pour la première fois, par exemple, sans la maîtriser, sans connaître ses complications, et que je dise que c'est entre les mains de Dieu. Non, là j'ai manqué à mon devoir, et c'est faux bien sûr.

Il faut faire la différence entre les deux volets : le médecin fait ce qu'il doit faire, et c'est Dieu qui guérit. C'est une chose et c'en est une autre. Et en Amérique aussi, je veux dire, tout ne marche pas comme un plus un. Non, il y a beaucoup de gens en Amérique qui voient les choses de cette façon eux aussi.

Texte généré automatiquement à partir de l'audio de la vidéo et traduit de l'arabe, il peut contenir des erreurs.

Ich habe bei einer Arztserie mitgespielt, die hieß Kritische Momente, ich habe darin eine Ärztin gespielt, und der Produzent war Amerikaner. Da wir gerade darüber gesprochen haben, wie der Westen oder Ausländer auf Dinge und Überzeugungen blicken, an die sie nicht so glauben wie wir: Sie haben einen sehr wichtigen Punkt angesprochen, den Glauben, die Vorstellung, dass wir glauben, dass Gott der Heilende ist und wir nur die Mittel sind. Das heißt, Gott macht uns zu Mitteln, und der Erfolg kommt von Gott.

Wir Ärzte in Ägypten sind es gewohnt zu sagen: so Gott will. Der Arzt sagt zum Patienten so Gott will, also: Herr Doktor, wird er wieder gesund? So Gott will. Dieser amerikanische Produzent hat unsere Kultur nicht verstanden und nicht verstanden, warum wir den Satz so Gott will vor jede Antwort an den Patienten hängen, und das, während wir schauspielern. Er sagte stop, warum sagt ihr so Gott will? Ich will, dass es mit dem Können des Arztes verbunden ist, also legt den Schwerpunkt darauf, wie gut der Arzt ist, und streicht die Zeile mit so Gott will.

Natürlich habe ich ihn dann zur Seite genommen, um sein mindset zu überzeugen, oder seine Denkweise zu überzeugen, dass das ein Teil unserer Kultur ist. Es geht weder um übertriebene Frömmigkeit noch um einen Laden. Ganz genau.

Es ist ein Unterschied, ob ich sage, Gott ist derjenige, der heilt, oder ob ich meinen Teil nicht tue. Es geht ja nicht, dass ich diese Operation zum Beispiel zum ersten Mal mache, sie nicht verstehe, ihre Komplikationen nicht kenne, und dann sage, es liegt bei Gott. Nein, damit habe ich versagt, und das ist natürlich falsch.

Wir müssen zwischen den beiden Seiten unterscheiden: dass der Arzt seinen Teil tut, und dass Gott derjenige ist, der heilt. Das ist das eine und das ist etwas anderes. Und in Amerika ist auch nicht alles eins plus eins. Nein, es gibt viele Menschen in Amerika, die das auch so sehen.

Automatisch aus der Tonspur des Videos erstellt und aus dem Arabischen übersetzt, kann Fehler enthalten.

Stavo girando una serie medica che si chiamava Momenti critici, ci facevo la parte di una dottoressa, e il produttore era americano. Visto che abbiamo parlato di come l'Occidente o gli stranieri guardano a cose e convinzioni in cui loro non credono come noi, lei ha toccato un punto importantissimo: la fede, l'idea che noi crediamo che sia Dio a guarire e che noi siamo solo i mezzi. Cioè Dio ci rende dei mezzi, e il buon esito viene da Dio.

Noi medici in Egitto siamo abituati a dire se Dio vuole. Il medico dice al paziente se Dio vuole, tipo: dottore, guarirà? Se Dio vuole. Quindi questo produttore americano non capiva la nostra cultura, e non capiva perché aggiungevamo la frase se Dio vuole prima di ogni risposta al paziente, e questo mentre stiamo recitando. Ha detto stop, perché dite se Dio vuole? Io voglio che la cosa sia legata alla bravura del medico, cioè puntate sulla bravura del dottore, e togliete la battuta se Dio vuole.

Quindi naturalmente l'ho preso da parte per convincere il suo mindset, o convincere il suo modo di pensare, che questo fa parte della nostra cultura. Non è né religiosità eccessiva né un negozio. Esattamente.

C'è differenza tra il dire che è Dio a guarire e il non fare la mia parte. Cioè non può essere che io faccia questo intervento per la prima volta, per esempio, senza capirlo, senza conoscerne le complicanze, e poi dica che è nelle mani di Dio. No, così ho mancato al mio dovere, e questo è sbagliato ovviamente.

Dobbiamo distinguere tra i due aspetti: il medico che fa la sua parte, e Dio che è colui che guarisce. Questa è una cosa e quella è un'altra. E anche in America, cioè non è tutto uno più uno. No, ci sono tante persone in America che legano la cosa allo stesso modo.

Generato automaticamente dall'audio del video e tradotto dall'arabo, può contenere errori.